Joomla Template by Create Website

Povoa de Varzim, Portugal

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Donderdag 25 september

Never a dull moment, zelfs op een zonnige zeildag met de wind van achteren, gister van Baiona op weg naar Porto. Na het zetten van de spinaker waren we daar zo mee bezig, dat we één van de zeer vele visstaken misten. Die zette zich vast in ons stuurboordroer. Daardoor werd Madeleine niet goed meer bestuurbaar en loefde op.

 
Symmetrische Spi

De truc van een voordewindse spi is dat je hem alleen op die koers voert. Als je door oploeven met halve wind komt te varen, komt er zoveel kracht in het zeil te staan dat je het niet meer kunt strijken (naar beneden halen). Voor het strijken trek je een hoes om de spi naar beneden en als hij netjes in de hoes zit laat je het hele zaakje zakken. Die hoes kreeg Huib met geen mogelijkheid naar beneden getrokken. Dus het zeil bleef met alle kracht hoog boven de boot waaien. Ik probeerde nog aan de schoot te trekken, maar die glipte door mijn vingers met veel blaren als gevolg. Uiteindelijk hebben we het losse zeil naar beneden laten zakken. Dat valt dan als een enorme parachute in het water, en met veel moeite hebben we het weer aan boord kunnen krijgen zonder scheuren. Toen de visstaak nog. Huib waagde zich op de transom (achterkant van de boot waar je dicht bij het water kunt komen), werd in no time door de golven overspoeld en drijfnat, kon de staak wel grijpen maar niet lostrekken van het roer. Toen hebben we de dinghy in het water laten zakken, tussen de transoms in. Huib er in, wat een hele toer was, want de golven sloegen de dinghy steeds half onder Madeleines kuip. Dus steeds bukken om een hersenschudding te voorkomen. Met een mes wist hij het grootste deel van de staak er af te snijden, maar er bleef nog een stuk stok met touw om het roer zitten (wel jammer van iemands nering). Daar kon hij vanuit de dinghy niet meer bij. Huib is echt wel stoer, trok zijn duikpak aan, flippers, bril, touw om zijn middel en is het water in gegaan om het roer vrij te maken van de laatste troep. Anderhalf uur later konden wij onze weg vervolgen, op de genua dit keer. Dat ging nog snel genoeg, maar inmiddels was het wel stikdonker geworden voor wij een haven bereikten, ic Povoa de Varzim (ankerplaatsen zijn er hier voor de kust nauwelijks). Geen nauwkeurige kaart, ondiep water, weinig ruimte, maar prima gegaan. Vandaag drogen we hier onze spullen en genieten van de heerlijke Portugese zon. Morgen gaan we met de metro naar Porto.

Baiona

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Dinsdag 23 september

Een week met heftig weer achter de rug. Vorige week dinsdag zijn we vertrokken uit La Coruña, naar Laxe in de Ria de Corme y Laxe, een tochtje van 35 mijl. Daar lagen we met enkele andere boten voor anker in de kleine baai voor dit vissersplaatsje. Woensdag stormde en regende het zo dat we de boot niet af geweest zijn. Donderdagmiddag hebben we ons aan de wal gewaagd voor enkele boodschappen en wifi in een bar, onder genot van spaanse wijn & kaas. Vrijdag door naar Muxia in de Ria de Camariñas, weer zo'n 30 mijl verderop. Dat was net haalbaar, gezien het weer (voor 's middags was er een gale warning uitgegaan). Huib had 2 rifs gelegd, en uiteindelijk kregen we 32 knopen wind over dek (windkracht 7), met flinke zeeën. Een van de bakskisten voor op de boot was opengeklapt door een golf, met het gevaar dat het deksel zou wegwaaien. Met enige moeite kon ik de kist bereiken (vastgebonden aan de mast kon ik er net bij), en net toen ik dat dicht zat te maken en te zekeren met een touwtje kwam er een enorme golf over me heen. Doorweekt, pak en laarzen ook van binnen een zwembad gelijk. Zaterdag was weer een grijze dag met veel wind, die pas aan het eind van de middag ging liggen. 's Avonds hebben we Huibs verjaardag nog met een etentje buiten kunnen vieren. Zondag was het stralend weer, met aanvankelijk nog wel wat wind uit de goede hoek, maar die werd al gauw variabel. We waren op weg naar de Ria de Muros, maar omdat we geen zin hadden om een hele middag te motoren zijn we voor anker gegaan in de baai naast Kaap Finisterre. Een indrukwekkend landschap. Het was warm genoeg om eindelijk eens lekker te gaan zwemmen, maar er dreef daar zoveel troep in de baai rond dat we daar van af gezien hebben. De baai is aan de zuidkant helemaal open (niets tussen ons en de Cariben), dat daar waarschijnlijk alles naar toe gedreven wordt. Maandag was weer een mooie dag met voornamelijk wind uit het noorden, dus gunstig. Wel sterk wisselend, waardoor we soms moesten reven, dan weer motoren, maar het grootste deel toch heerlijk zeilen. Daarbij werden we vergezeld door grote groepen dolfijnen. Langs dit deel liggen eilanden voor de kust die nationale parken zijn. Daar mag je alleen ankeren met een speciale permit. Wij vinden dit gedeelte van Spanje een eye opener. Het landschap is prachtig, ruig, het water in het algemeen erg schoon, de steden en dorpen erg schoon en de mensen bijzonder vriendelijk. En het is goedkoop. Gisteravond zijn we in Baiona aangekomen, onze laatste haven in Spanje. Mooi stadje, mooie baai, heerlijk weer. We ontmoeten nu alleen nog maar zeilers die ook naar het zuiden gaan. Vandaag liggen we naast een boot (Nomas) die naar dezelfde kennissen onderweg is in Portimao als wij. Hoe klein is de wereld! 

A Coruña, Spanje

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Maandag 15 september

Afgelopen nacht zijn we in La Coruña aangekomen. Vrijdagmiddag vertrokken uit Brest, met rustig weer. Vrijwel de hele tocht halve wind gehad, zaterdag wat meer dan zondag. In de nacht van zaterdag ook veel buien met onweer om ons heen, maar deze wisten we toch steeds goed te omzeilen. Enkele dolfijnen gezien onderweg. Ons nieuwe voorzeil stond er prachtig en strak bij. De ervaring van deze oversteek van de Golf van Biskaje is wel even anders dan die van 2006 (zie reisverslag aug 2006).

Cabo Finisterre vuurtoren

De plannen voor de komende weken zijn om de Ria's in Galicië, dit deel van Noordwest Spanje, te bezoeken. Ria's zijn de estuaries van de rivieren die hier in de zee uitkomen. Prachtige natuurgebieden met veel ankerplaatsen. Dat zijn steeds dagtochten. Daarna gaan we langs de Portugese kust naar beneden, naar Lissabon. Daar willen we een paar dagen blijven en dan door naar Zuid Portugal, waar we vrienden hopen te treffen. We hebben al contact gelegd met 2 andere catamarans die ook ons traject afleggen, en via de AIS (het systeem waarmee je een schip kan volgen) zeilen we al sinds Cherbourg met 2 schepen op, waarvan we er 1 al een paar keer hebben zien liggen in de haven, maar de andere nog steeds niet hebben gespot. Big Brother is watching, met de huidige technieken.

Brest II

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Maandag 8 september

Nog steeds in Brest. Vorige week zijn we een paar dagen bezig geweest met huishoudelijke zaken als was, boodschappen, water en diesel tanken en we hadden enkele kleine reparaties gepland. De rits van de lazybag (waar het grootzeil in opgeborgen wordt op de giek) was over een stuk van 20 cm kapot, de tandjes waren van de stof gescheurd. Ik had dat in het beginstadium in Scheveningen al gerepareerd, maar dat was onvoldoende sterk. Gelukkig ontdekten we hier een vestiging van Incidences, een Franse zeilmakerij, die we van St Maarten goed kenden. Jean van de vestiging daar heeft meermalen de oude zeilen waarmee we Madeleine hadden gekocht, onder handen gehad en had er een hard hoofd in dat we daarmee Nederland zouden halen. Uiteindelijk hadden we indertijd veel mankementen onderweg, maar niet met de zeilen. Dus de lazybag gedemonteerd van de giek en op de fiets mee naar Incidences genomen. Omdat ze zelf vonden dat ze geen betere rits in huis hadden dan die er in zat, hebben ze hem netjes gerepareerd. Middagje werk om hem weer te installeren. Omdat Huib in de top van de kraanlijn en van de grootzeilval lelijke schavielplekken had ontdekt wilde hij ook de genuaval inspecteren. De schavielplekken zijn des te opmerkelijker, omdat alle lijnen afgelopen winter gecheckt zijn en Huib boven in de masttop geen scherpe randen, bramen of iets dergelijks heeft kunnen ontdekken. Na het neerhalen van de genua (voorzeil) bleek de val er netjes uit te zien, maar er was een defect in de pees in het voorlijk van het zeil, op een gekke plek. De pees gaat in een gleuf van de furler, zo wordt het zeil opgehesen en de furler is het draaisysteem waarmee de genua wordt opgerold rond de voorstag. Met onze vertrouwde rol zeilreparatiemateriaal en mijn nieuwe naaimachine kon dit defect goed verholpen worden, zodat we de genua zonder problemen konden hijsen.

L'Aulne

Donderdag 4 september vertrokken we uit de Marina du Moulin Blanc, op weg naar de rivier de Aulne. Brest ligt aan de Rade de Brest, een binnenwater wat een smalle verbinding heeft met het open water, de Golf van Biskaje cq het begin van Het Kanaal.

  In de Rade komen diverse rivieren uit, die gedeeltelijk droogvallen en die je een eind kunt opvaren. Omdat het prachtig weer is en vrijwel windstil wilden wij dat graag gaan doen. De omgeving hier is prachtig. Er is heel veel watersport, dat is gezellig. Toen we goed en wel onderweg waren wilde ik de reparatie checken en groot was de schrik toen ik met de verrekijker zag dat er bovenin een onderbreking was in de furler: de top hing los van de rest van de buis. Dat was dus de oorzaak van de schavielplek: een losse las in de furler, die nu helemaal losgeraakt was. Terug naar Moulin Blanc. Het havenpersoneel is hier zeer behulpzaam, belde een rigger die binnen een half uur aan boord was. Hij kende ons furlersysteem (Profurl) en kon dat repareren, maar wij opteerden voor een nieuwe. Als hij die vrijdag vóór 11 uur zou bestellen zou hij hem maandag in huis hebben en diezelfde dag kunnen monteren. Deal.

 
De nieuwe furler

De rigger hees zich boven in de mast en bracht de genua handmatig naar beneden, een zorg minder, want met die breuk was het maar de vraag of we het zeil goed naar beneden zouden kunnen trekken. Bij het uitvouwen van de genua op de steiger en grondige inspectie van het hele doek bleken er diverse kleine scheuren in het laminaat van het achterlijk te zitten. Teveel voor onze reparatiekit, en duidend op ernstige slijtage. Ook de zeilen en de lazybag zijn de afgelopen winter geserviced, dus we beginnen onze vraagtekens te zetten bij de kwaliteit van het door ons uitbestede werk. Het blijkt dat je alles toch zelf door je handen moet laten gaan, maar daar hadden wij de afgelopen maanden geen tijd voor. Onze langzame reis langs de 'beschaafde (lees nautische) wereld' komt nu goed uit. We kunnen alles uitproberen en controleren en zitten met onze neus boven op het werk. De genua is niet nieuw (2008) en had bij normaal gebruik in NL best nog een seizoen mee gekund, maar de conditie is te slecht voor een oversteek. Het zeil heeft het de afgelopen weken erg te verduren gehad, en een laminaatzeil is kwetsbaar. Weer een bezoek aan Incidences, met de genua op een kruiwagen van de marina geladen. Toeval wil dat de rigger, Iroise Greement, en Incidences in hetzelfde gebouw zitten en intensief samenwerken. Dat is belangrijk, omdat lengte van zeil en furler goed overeen moeten komen. We hebben het geluk dat het seizoen al bijna over is, zodat ook Incidences tijd heeft om binnen een week een nieuwe genua voor ons te maken. Dat wordt een zeil van Hydra Net Radial, wat wij niet kennen, maar wat geweven doek is, supersterk en vormvast. Ziet er prachtig uit. Vrijdag 12 sept klaar. Ook deal.

Het weekend hebben we 'vrij genomen' (zo voelde het). We zijn de Aulne op getuft, wat inderdaad prachtig was. Aanvankelijk beboste oevers, later lieflijk glooiend Frans boerenlandschap. Op een schitterende plek ons anker uitgegooid en daarna adembenemende stilte, uitsluitend verstoord door een helder kerkklokje wat de uren slaat, een hond, vogels en opspringende vissen. Doodstil weer. Met veel moeite hebben we ons daar zondagmiddag losgemaakt en nu zijn we weer terug in Moulin Blanc. Zojuist is de furler met de voorstag gedemonteerd. De mast hangt nu aan de zijstagen en 3 lijnen op de boeg. Wij vinden het een eng gezicht, maar de riggers verzekeren ons dat dit safe is, en het feit dat één van hen zich hierbij in de top van de mast durfde te begeven stelt ons enigszins gerust.  

Inmiddels is de nieuwe furler is geplaatst (een beauty) en de mast is overeind gebleven en vandaag de nieuwe genua binnengekregen. De weersvoorspellingen zijn goed voor de komende dagen, dus morgenochtend vertrekken we richting La Coruña, Spanje.    

Brest I

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Dinsdag 2 september

Na Cherbourg hebben we een week geankerd, dus geen internetverbinding gehad. Een week niet van boord geweest! We zijn eerst naar Alderney gevaren, het noordelijkste Kanaaleiland. We lagen daar voor anker in de baai van het enige stadje. Op zondag 24 aug hebben we een dagje rondgefietst, dan heb je het hele eiland ruim gehad. Op maandag 25 aug ging er een zware depressie over het Kanaal, zodat we noodgedwongen een dag langer moesten blijven. Zo'n dag waarop er geen verschil is tussen de kleur van de lucht en die van het water. Plus veel wind. Dinsdag 26 aug zijn we naar Jersey gezeild, het zuidelijkste Kanaaleiland.

 
  
Les Sept Iles
Ile de Brehat
L'Aber-Wrac'h

Vandaar naar de Bretonse kust. Veel buien, bij vlagen windkracht 7 en regen. Dit deel van Bretagne heet de Côte de Granite Rose, vanwege de kleur van de rotsen. Erg mooi, vooral als de zon schijnt. Af en toe vingen wij daar een glimp van op. De eerste ankerplaats was op de rivier de Trieux bij Ile de Brehat, vervolgens in de baai van Perros-Guirec met zicht op Les Sept Iles, een beschermd vogelgebied, de rivier de Penzé en tenslotte L'Aber Wrac'h. Vaak klaarde het weer 's avonds op, zodat we konden genieten van de prachtige plaatsen waar we lagen. De Bretonse kust is zeer imposant, overal liggen rotspartijen waar je zomaar op kunt varen, er staat heel veel stroom, en bij het ankeren is het een uitdaging om op de plek uit te komen die je had uitgekiend. Dat lukt niet altijd in één keer. Bij het binnenvaren van de monding van L'Aberwrac'h werd de dag, die heel grijs en akelig was verlopen, helemaal goedgemaakt door een grote groep dolfijnen die ons kwamen begroeten en rond Madeleine bleven duiken, spelen en fluiten en een eindje met ons meezwommen.

 
 
Pte Ste Mathieu
Rade de Brest

Op 31 aug kregen we eindelijk ander weer: veel rustiger en zonniger. Eind van de dag voeren we de Rade de Brest binnen, ook weer een zeer mooi landschap. We liggen nu een paar dagen in de Port du Moulin Blanc (geen molen gezien), om weer 'es boodschappen te doen, de was, water en diesel te tanken en ons voor te bereiden op het oversteken van de Golf van Biskaje. Oorspronkelijk waren we van plan om in de Rade de Brest een paar dagen rond te varen, maar als de weersvoorspellingen gunstig zijn gaan we misschien wel direct door naar La Coruna, Spanje. Door het slechte weer hebben we nog niet veel foto's gemaakt die we zelf de moeite waard vinden om op de site te plaatsen.

Meer artikelen...