Joomla Template by Create Website

Tobago & Trinidad

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Dinsdag 23 juni

Omdat het regenseizoen in Suriname inmiddels echt is aangebroken en we naar de zon willen, besluiten we om naar Tobago te gaan. Ik had graag de Essequibo River in (voormalig Brits) Guyana bezocht, maar daar zien we toch van af. Op 16 mei vertrekken we, met het tij mee, de Suriname Rivier af, voor een tocht van 500 mijl. Als we de riviermonding uitkomen krijgen we de eerste buien al weer over ons heen. Voor de Surinaamse kust is de zee mijlenver ondiep, er zijn verraderlijke zandbanken. Als we ver genoeg in zee zijn gestoken kunnen we eindelijk weer eens zeilen! Aan de wind en gereefd bereiken we een mooi daggemiddelde ruim boven de 7 knopen. De tweede dag kunnen we de koers een beetje verleggen, zodat de wind ruimer invalt, wat het leven aan boord nog iets comfortabeler maakt. We gaan zo snel, dat we in de nacht van 18 op 19 mei in het donker zullen aankomen in Tobago. Om wat minder snelheid te maken strijken we de laatste dag het grootzeil. De klok moet een uur teruggezet worden, dat helpt ook al niet mee in de goede richting. Er is geen maan, het is bewolkt. Voorzichtig varen we om de noordkust van Tobago heen. Het is even puzzelen waar de ingang is van de Man of War Bay, ons einddoel, en gelukkig ziet Huib de lichtenlijn op de wal. Hoe ik ook speur, ik zie hem niet. De baai is erg diep wat het ankeren bemoeilijkt. We zoeken een niet al te diepe plek en gooien het anker uit. Om 5 uur liggen we, het begint al te schemeren. We gaan een paar uur slapen voor we ons gaan melden bij de immigratie in het enige stadje aan de baai, Charlotteville.

   
Charlotteville, Tobago

Eigenlijk mag dat niet: de regels zijn streng, je moet je direct gaan melden, en als dat toevallig buiten kantooruren is dan betaal je overuren. Op de meeste kleinere eilanden echter vinden de beambten het wel prettig als jij je niet midden in de nacht meldt, zolang je maar zegt dat je net bent aangekomen. Nu het licht is zien we hoe mooi het hier is en zowaar treffen we ook onze vrienden De Verleiding en Antares weer aan. De hele baai is omzoomd met kleine baaitjes en strandjes, wij liggen in de Pirates Bay. Het water is prachtig groenblauw, helder en van een heerlijke temperatuur. Wat een verademing na die bruine sloot die de Suriname Rivier is. We duiken zo van de boot het water in en snorkelen op het rif waar we vlakbij liggen. Een week lang vakantie... De live muziek werd verzorgd door een swingende steelband van de... politie.

    

We spreken met Irene en haar gezin af dat zij ons in juli 2 weken komen bezoeken en daarom zien we er van af om het eiland nu al te verkennen. In de tussentijd willen we naar Trinidad, om onderhoud aan Madeleine te laten doen. Daarvoor kun je in de Carieb het beste terecht in Chaguaramas, Trinidad. Daar bevinden zich diverse werven en jachthavens, die elk hun eigen specialisme hebben en er zijn heel veel kleine bedrijfjes die uitstekend werk kunnen verrichten. Als je de goede uitpikt natuurlijk, dat is de kunst.

Op 26 mei vertrekken we aan het eind van de middag. Trinidad en Tobago vormen samen een republiek. Desondanks moeten we ons officieel uitklaren in Charlotteville en we krijgen een brief mee voor de immigratie officier in Chaguaramas. Omdat daar de regels streng worden nageleefd zorgen we ervoor om in de ochtend aan te komen. Het is een relatief korte tocht van 80 mijl en de volgende ochtend liggen we om 11 uur voor de deur van de douane. Bij immigratie zijn we dankzij onze introductiebrief gauw klaar (meestal duurt dat uren, met invullen van heel veel formulieren met 5 carbon-doorslagen). De douanebeambte zaagt ons door over het feit dat we in Charlotteville om half 11 hebben uitgeklaard en om half 6 zijn vertrokken. Dat dat voor zijn collega in Charlotteville geen enkel probleem was, is niet zijn zaak. Wat hadden we allemaal wel niet voor illegaals kunnen doen in die tijd!!? Enfin, hij stempelt ons af na nog enkele vermanende opmerkingen. We zoeken een mooring op om Madeleine aan te leggen en gaan naar de wal om zaken te doen. We willen een week op de kant, omdat de onderkant van de boot een laag antifouling nodig heeft en omdat er speling staat op het bakboord roer. Tien jaar geleden zijn we hier ook een half jaar geweest. We hadden Madeleine op de kant gezet in het orkaanseizoen en haar achtergelaten met een hele hoop werkopdrachten en een swipe van onze creditcard, zodat ze klaar zou zijn als wij terug zouden komen voor ons sabbatical year (oktober 2005). Zo bleek dat niet te werken: er was bijna niets gedaan en we hebben indertijd nog 7 weken op de kant gestaan voordat de klussen afgewerkt waren. We woonden toen aan boord, wat zeer oncomfortabel en heet was. Met deze ervaring in ons achterhoofd kijken we niet reikhalzend uit naar ons verblijf hier. Indertijd waren we aangewezen op de werf Peake's, omdat die de enige is met een travellift die breed genoeg is om Madeleine op te hijsen.

Per trailer op het droge

Nu bleek dat PowerBoats inmiddels een grote trailer heeft gebouwd waarmee catamarans uit het water gereden worden. De keus voor PowerBoats is snel gemaakt, omdat zij ons de volgende dag al op de kant kunnen zetten. Van te voren krijgen wij een instructiefilmpje te zien over het uit-het-water-halen en wordt gecheckt hoe de onderkant van onze boot er uit ziet. Het maakt een zeer betrokken en professionele indruk en de volgende middag staan we inderdaad hoog en droog.

 
Schrapen 
3 Lagen antifouling 
Service winches 
Revisie kuip-tafel 
Gasfornuis

En niet alleen dat: aan het eind van die dag zij er ook 5 contractors langs geweest om de verschillende klussen te bekijken en een offerte te maken. Wij zijn diep onder de indruk van de efficiency en zeer aangenaam verrast. Een minder aangename verrassing is de beoordeling van de kwaliteit van ons onderwaterschip. Vorig jaar in Nederland zijn de rompen intensief afgekrabd en opnieuw geverfd, maar naar het oordeel van onze man hier is dat prutswerk geweest. Hij laat ons de blazen zien die onder de verf zijn ontstaan en haalt stukken verf met zijn nagel weg. Als we dat laten zitten dan wordt op den duur het materiaal van de romp aangetast (osmose) en dat is de nachtmerrie van elke eigenaar van een polyester schip. Dat betekent dat het onderwaterschip helemaal afgekrabd moet worden, aangetaste plekken gerepareerd en daarna 3x geverfd met epoxyprimer en vervolgens met 3 lagen antifouling. Dat dat langer gaat duren dan 1 week begrijpen wij ook. We kiezen voor een schilder die Cow genoemd wordt omdat hij vegetariër is. Cow heeft 10 jaar geleden veel werk verricht aan Velvet, het schip van onze vrienden Dick en Tineke. Dat schept een band. Hij werkt zich met zijn team uit de naad om ons zo gauw mogelijk klaar te hebben, en dat lukt binnen 2 weken. Een topprestatie. Op 10 juni worden we weer te water gelaten, zodat we weer iets meer frisse lucht om ons heen hebben. Helaas kun je hier niet zwemmen, het water is daarvoor te vervuild door alle scheepsindustrie in de baai. 

BB roerkoning-lager versleten

Intussen is ons roer gedemonteerd geweest en het versleten lager vernieuwd. We contracteren een timmerman voor nieuwe vlondertjes in de natte cellen, aanpassing van het paneel rond de watermaker (zodat we die beter kunnen bereiken) en aanpassing van de kuiptafel. We laten onze lieren servicen door dezelfde neurotische chinees als 10 jaar geleden, laten het gastoestel controleren en de koelkast repareren. Die is het afgelopen jaar regelmatig uitgevallen en de laatste 2 weken kregen we hem niet meer aan de praat. De regulator blijkt definitief kapot te zijn. Intussen zijn er voor ons zelf ook de nodige klussen te doen, zoals het servicen van de schroeven, olie verversen, installeren van een nieuw scheepstoilet, inslaan van voldoende reserve onderdelen voor de motoren etc. We besluiten om een cover te laten maken voor onze dinghy, ter bescherming tegen de brandende zon. We moeten een visum aanvragen voor USA, omdat we met eigen schip het land binnen willen komen (Hawaii). Zo vliegen onze dagen voorbij. De dagen zijn relatief kort, om 4 uur gaat alles dicht en om half 7 is het donker. Volgende week gaan we lekker terug naar Tobago voor 2 weken vakantie. Daarna gaan we richting Curaçao. We hebben nu na 10 jaar ons Atlantische Rondje volgemaakt!

Hits: 2186

Je moet een account aanmaken om een reactie te schrijven.