Joomla Template by Create Website

Caleta del Sebo, Isla Graciosa, Canaries

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Zaterdag 29 november

Op maandag 24 november wilden we 's ochtends uit Essaouira weggaan, omdat de weersverwachting inmiddels voor woensdag en donderdag het begin van een nieuwe depressie boven de Canarische Eilanden liet zien, en we voor die tijd daar wilden zijn. Zaterdag hadden we aan de chef van de politie al gevraagd om een verklaring op te stellen van de diefstal en onze aangifte, want die hebben we nodig voor de verzekering. Hij beloofde die zondag te maken, Ain Shalah, dat wel. Zondag was hij volgens zijn ondergeschikten ziek, want hij had tenslotte een hele nacht voor ons doorgewerkt. Zij konden geen verklaring schrijven, want dat was aan de chef voorbehouden. Maandagochtend was hij aanwezig, maar zeker niet amused dat wij weer aan kwamen zetten met ons verzoek. Hij had hoofdpijn en was erg moe. Gelukkig was de hoofdpijn na een pakje sigaretten genoeg gezakt om een verklaring op te kunnen stellen. Als vrienden zijn we uit elkaar gegaan (wat heb ik veel diplomatie geleerd de afgelopen jaren!). Eindelijk troffen we ook de havenmeester weer in zijn kantoor om ons liggeld te betalen. Ook hij voerde weer een dramatisch toneelstukje op, dat hij er kapot van was, dat dit nooit eerder gebeurd was in Essaouira, in tegenstelling tot alle andere Marokkaanse havensteden, en of we er toch wel zeker van waren dat we de door ons vermiste spullen niet in Rabat hadden laten liggen. Ja hoor. Ik had sterk de indruk dat ze voor de goede naam van Essaouira, zodra wij eenmaal wegwaren, het verhaal zouden verspreiden dat wij ons toch vergist hadden. Die suggestie hoorden we nl via enkele kanalen al terug. De buurman was op zondagmiddag na 2 dagen hechtenis op het bureau vrij gelaten. Hij had daar ook flink met steekpenningen moeten strooien. Hij was nog erg ontdaan. Wij hebben hem geld en sigaretten gegeven, hoewel hij eigenlijk Huibs schoenen had willen hebben. Het blijft een andere wereld. Tegen elven zijn we afgevaren, hartelijk uitgewuifd door de buurman. De wind was gunstig, maar zoals we al hadden verwacht stond er nog een hele nare zee ten gevolge van de vorige depressie. Flink gereefd schoten we lekker op, zodat we dinsdag tegen middernacht al bij Isla Graciosa waren, ruim 240 mijl afgelegd. In het donker voor anker gegaan bij Playa Francesa, altijd wel even spannend, maar goed geholpen door de RADAR. 's Ochtends zagen we hoe mooi het hier is.

Maaike op de fiets

Graciosa is een ongerept eiland met een handjevol inwoners. We lagen aan een prachtig strandje met een oranjebruine kale berg (vulkaan) op de achtergrond, en aan de overkant het imposante lavagebergte van Lanzarote, feitelijk in de nauwe doorgang tussen de twee eilanden. Voor de komende dagen was er storm voorspeld, zodat we op donderdag onze ankerplek verruild hebben voor de kleine haven van Caleta del Sebo, een paar mijl verderop. Dat was geen onnodige voorzorgsmaatregel, want we hebben hier nu 2 dagen windkracht 9! Imposante buien schuiven over, afgewisseld met zon. Het is hier heel plezierig.

Ons plezier werd vandaag versterkt door een smsje van Riad Zaki, die in Casablanca onze externe harde schijf 'tweedehands' heeft gekocht. Toen hij daar op al onze foto's en documenten zag staan begreep hij wel dat wij aardig gedupeerd waren. Hij gaat hem terugsturen.

Dit herstelt ons vertrouwen in de mensheid weer! Overigens hebben wij ondanks de diefstal en de heftige zeeën waarvoor iedereen ons van tevoren had gewaarschuwd, geen spijt van ons bezoek aan Marokko.        

Hits: 1413

Je moet een account aanmaken om een reactie te schrijven.