Joomla Template by Create Website

Porto & Lisboa

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Op 26 september zijn we vanuit Póvoa de Varzim met de gloednieuwe metro, waar ze erg trots op zijn, naar Porto gegaan. Een uurtje rijden door groen landschap.

 
Casa di Musica, Rem Koolhaas

Onze favoriete manier om snel een indruk te krijgen van een stad is dmv een bustoer in een open dubbeldekker. Je kunt dan uitstappen waar je wilt en later de draad weer oppikken. We wilden graag de Casa di Musica bezichtigen, een van de zeven architectonische wereldwonderen, ontworpen door onze landgenoot Rem Koolhaas. We konden er wel in, maar de rondleiding van die dag had al plaatsgevonden en de voorstelling van die avond (Fado) was al uitverkocht ...pech. Lunch in het oude gedeelte van Porto, Gaia, waar de portwijnhuizen zijn. Prachtig aan de Douro gelegen, met indrukwekkende bruggen over de rivier.

 

  
  
Douro port
Boten in de Douro

Het was een heerlijke zonnige dag. De volgende dagen was er wisselende wind, zodat we regelmatig de motor moesten gebruiken. Via Aveiro, waar we voor anker lagen met nog 2 NL schepen (nota bene), Figueira de Foz, Nazaré naar Cascais. We hebben twee dagen langs eindeloze zandstranden gevaren, waar je niemand ziet en waar nauwelijks bebouwing is. Zuidelijker is de kust weer veel rotsachtiger. Als er wind stond, dan was die meestal achterlijk, zodat we onze spinaker weer konden gebruiken. Na de vorige keer heeft Huib verfijningen aangebracht in de schootvoering en met enige oefening kregen we het zeil steeds goed naar beneden, zij het met veel krachtsinspanning. De laatste etappe naar Cascais, de badplaats aan de monding van de Taag, leggen we full speed af met de spi. We ankeren voor de kust in een prachtige baai in een mooie zandbodem. Het is inmiddels haast tropisch weer geworden. We besluiten om Lissabon te bezoeken vanuit Cascais.

 
  
Just skating...
Lisboa view

Onze pilot (handboek) is vrij somber over de mogelijkheid om in één van de marina's in de stad een plek te bemachtigen, en dan hoef je met een catamaran al helemaal niet aan te komen! Met de trein gaan we naar Lissabon (1 en 2 oktober), waar we midden in het oude centrum aan komen op de Cais do Sodré.

 

Zomaar een huis

Ook daar weer een bustoer die ons langs prachtige parken voert, indrukwekkende gebouwen, de Tôrre de Belém (een verdedigingstoren uit de Middeleeuwen) en langs de Taag (hier Rio Tejo genoemd). We wandelen door de oude buurten (Alfama), het tegen een heuvel gelegen Parque Eduardo VII met verpletterend uitzicht over stad en rivier, en bezoeken de overdekte markt. We vergapen ons daar aan het prachtige tegelwerk. De Portugese azulejo's (tegels) worden niet alleen gebruikt voor interieur, maar ook om huizen aan de buitenkant mee te betegelen. Lissabon is een schone, prettige stad, het verkeer is naar ons idee vrij rustig. Zoals onze pilot het zo treffend verwoordt: an ancient city remarkable for its slightly dilapidated beauty. Het is heerlijk om na een lange dag in de warme stad weer terug te komen op Madeleine die rustig in het schone water ligt te dobberen met frisse lucht om zich heen.

   
...wijsheden
Tegeltjes

Op 3 oktober staan we vroeg op om verder te gaan naar Sines.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

We hebben al een paar keer naar onze ankerketting gekeken, omdat die bij het draaien van de boot (bij het omkeren van het tij) een bonkend geluid maakte wat we niet kennen. Het anker lag echter als een huis, zoals het hoort zijn we geen millimeter van onze plek gekomen al die dagen. Nu lukt het niet om de ankerketting binnen te halen. We doen dat met een electrische lier. Een stukje binnenhalen lukt, maar iedere keer schiet de ketting weer overboord. Totdat we ontdekken dat de bridle snaarstrak gespannen staat. De bridle is een V van touw die vanaf de beide boegen aan het afhangende deel van de ankerketting vastgezet wordt, om de krachten wat beter te verdelen en de boot goed te laten zwenken achter de ankerketting. De bridle blijkt ergens achter te zitten en we krijgen hem niet los. Op een gegeven moment is hij doorgeschavield en dan is ook de spanning van de ankerketting af. Nu schiet de ankerketting helemaal van de lier af en racet het water in: 80 meter ketting, het uiteinde zit met een harp aan de bodem van de bakskist. Op zo'n moment merk je dat er veel meer stroom staat dan je denkt. En natuurlijk ook enige branding, zo vlak bij de kust. Huib begint de ankerketting handmatig binnen te trekken. Dat is behoorlijk zwaar werk, en na zo'n meter of 40, als de zaak weer veilig gesteld is, borgt hij de ketting om even op adem te komen. Dan kunnen we de lier weer in orde brengen en de rest van de ketting weer electrisch ophijsen. Huib kan gelukkig daarna de rest van de dag rustig gaan zitten, want er is geen wind en we moeten motoren. Hij maakt onderweg een nieuwe bridle. Ik hoor allerlei waarschuwingen op de marifoon over schietoefeningen, en we komen ook een grote oorlogsbodem tegen, maar ik kan niet helemaal goed uitmaken waar precies de oefeningen gehouden worden. Ik kan de gegeven coördinaten niet goed horen. Als we een kaap ronden en ik nog eens goed op de kaart kijk, blijkt dat we middenin een 'Firing Practice Area' zitten! Ik zet koers om er zo snel mogelijk uit te komen, maar het is een benauwd uurtje.

Vasco da Gama

Eind van de middag komen we in Sines aan, wat de geboorteplaats is van Vasco da Gama. We liggen onder zijn wakend (standbeeld) oog in de baai die naar hem genoemd is voor anker. Heerlijk zwemwater. Huib schrikt van de pokkenaangroei aan rompen en schroeven. De volgende dag brengen we een bezoek aan het plaatsje en daarna gaat Huib de schroeven schoonmaken. We kopen verrukkelijke Dorado's op de markt.

Op 5 oktober staat de laatste etappe naar Portimão op het programma, 86 mijl. Vanwege de visstaken willen we liefst voor het donker in Portimão aankomen, wat betekent dat we in de ochtendschemering weg moeten varen. Huib staat op de boeg om naar visstaken te speuren. Als het helemaal licht is hijsen we de spi. Geleidelijk neemt de wind toe en ruim voor Cabo de São Vicente halen we hem omlaag. Het waait dan inmiddels zo hard dat we op de genua bijna net zoveel snelheid maken. We ronden de kaap, de meest westelijke punt van Portugal om half 3 's middags en varen dan aan de wind op de genua naar Portimão. Prachtige indrukwekkende rotspartijen bij Vicente en Punta de Sagres. De wind neemt toe tot 33 knopen, we moeten zelfs nog reven, we schieten met 12 knopen door het water. We passeren een allerakeligst visveld wat we net op tijd in de gaten krijgen en leggen om 7 uur 's avonds in de schemering aan in de Marina de Portimão. Hier zullen we een tijdje blijven.    

Hits: 2421

Reacties   

#1 Akke en Henri 20-10-2014 20:12
Lieve Huib en Maaike,

wat leuk om jullie zo te volgen! Zeker omdat we het allemaal zo goed herkennen! Dan is het beleven van jullie verhalen nog intenser!
Succes met jullie klussen en kom gauw in het       '1 probleem' op een dag ritme (zoals wij het noemden)! Geniet!

Warme groet, Henri en Akke

Je moet een account aanmaken om een reactie te schrijven.