Joomla Template by Create Website

Onverwachte gebeurtenissen

Hoofdcategorie: ROOT

In het leven van een cruiser staat alles letterlijk op losse schroeven. Maar dat die schroeven zó los zouden zijn, hadden wij niet kunnen vermoeden. Zelfs niet na alles wat we de afgelopen jaren hebben meegemaakt.

 ‘Ik zie niet wat jij wel ziet’

Sinds de zomer van 2018 is het mij (Maaike) gaan opvallen dat ik slechter zie. Het duurt een tijdje voor ik het me realiseer, maar als je op zee geen visstaken meer ziet, steeds die vogel mist die Huib wel spot en bij het invaren van een marina bijna over meerboeien heen vaart, dan gaat er wel een belletje rinkelen. Bovendien wordt het lezen steeds moeilijker, zelfs zo erg dat ik met een loupe moet gaan winkelen om met de juiste producten thuis te komen. Eenmaal in El Salvador besluiten we dit nader te laten onderzoeken en we zoeken een oogkliniek in de hoofdstad, San Salvador. Binnen enkele dagen kunnen we terecht bij wat blijkt een zeer moderne privé kliniek te zijn met goed Engels sprekende oogartsen. Aan beide ogen wordt een ernstige macula pucker vastgesteld die het beeld vervormt en vertroebelt en uitsluitend operatief te behandelen is. Advies: go home. Dat is begin februari 2019.

Ons plan was om van februari tot mei de Centraal-Amerikaanse kust langs te varen met bezoeken aan El Salvador, Honduras, Nicaragua en Costa Rica. Het orkaanseizoen in dit gebied loopt van mei tot november en omdat Panama zuidelijk genoeg ligt is dat veilig voor orkanen. Dus als je daar vóór begin mei arriveert zit je goed.

Wat te doen? Slechtziend rondscharrelen met operaties die boven je hoofd hangen is geen aantrekkelijke optie. De lagune waar we ons bevinden is een zogenaamd hurricane hole, dat wil zeggen dat er nooit orkanen komen. Dat heeft te maken met de geografische omstandigheden. We weten al dat veel boten hier veilig achtergelaten worden onder de hoede van Bill en Jean. Dus de beslissing is snel genomen en een ticket naar Amsterdam zó geboekt. Madeleine wordt aan een mooring van Bill gehangen, de dinghy wordt in zijn achtertuin getild door een paar sterke dorpsjongens en de buitenboordmotor in zijn schuurtje gehangen. We halen de zeilen er af en brengen etenswaar naar het dorpje van Bill en Jean. Vanuit El Salvador heb ik al afspraken kunnen maken met het Retina Operatie Centrum in Amstelveen, zodat binnen zes weken na terugkomst in Nederland beide operaties zijn verricht en ik na twee maanden uit controle ontslagen kan worden. De resultaten zijn (zelfs voor de oogchirurg) boven verwachting en met een leesbril en een vertebril is mijn gezichtsvermogen hersteld tot normaal. Dat is eind maart, één maand vóór het begin van het orkaanseizoen. Het teruggaan en zeilklaar maken van Madeleine zou zeker twee weken in beslag nemen en we willen niet haasten om in Panama te komen, daarmee veel moois overslaand.

We besluiten om langer in Nederland te blijven en een paar trips over land te gaan maken. In september naar Peru en zo mogelijk in oktober naar Guatemala en wat rondreizen in El Salvador. En dan in november verder zeilen. Intussen is het fijn om familie en vrienden te zien, de tijd vliegt voorbij. Zelfs televisie is weer interessant als je dat lange tijd hebt moeten missen.

 

‘Naar de bliksem’

Eind augustus vliegen we terug naar El Salvador. We hebben weer de nodige (motor- en andere) onderdelen bij ons die we eerst aan boord willen brengen voordat we doorreizen naar Peru. We treffen Madeleine in goede conditie aan. Stoffig maar droog, zonder ongedierte en schimmel. Als we twee dagen aan boord zijn trekt er ’s nachts een onweersbui over zoals we nog nooit meegemaakt hebben. Twee uur lang is de hemel helverlicht, rollen de donderslagen van links naar rechts boven ons hoofd en knetteren de bliksemslagen om ons heen. Daarbij waait en plenst het. De volgende dag blijkt al onze elektronica uitgevallen te zijn. Bliksemschade. Niets doet het meer: navigatie instrumenten, GPS, RADAR, radio, marifoon. Grote verslagenheid, want op nautisch gebied is hier niets. Gelukkig kan Bill ons enigszins geruststellen. Er zijn hier natuurlijk wel de nodige plezier-motorbootjes die ook allemaal instrumentarium hebben en hij kent een goed bedrijf (Marinsa) met een uitstekende elektricien (Miguel) die ons zeker kan helpen. In 2005 hebben we ook blikseminslag gehad in Madeleine. Dat was in de Carieb, in Tobago. Het heeft toen maanden geduurd eer alles gerepareerd was en nog weer maanden later, op de oversteek van de Atlantische Oceaan, brak ons bakboord roer af. De metalen roerkoning was beschadigd door de elektrische stroom die er doorheen gegaan was. Sinds die tijd weten we dat bliksemschade zich nog lang na de actuele gebeurtenis kan manifesteren. Zonde van onze tijd. Willen we dit allemaal nog wel een keer meemaken?

Onze reis naar Peru is gepland van 2 tot 29 september. Het heeft geen zin om niet te gaan. Dus we gaan, zij het met gemengde gevoelens.

 We hebben een fantastische tijd in Peru (daarover later meer). Omdat we overal in hotels verblijven is het gemakkelijk om contact te houden met de verzekering, met Bill en met al onze Nederlandse dealers die we voor de verschillende onderdelen raadplegen. Zo kunnen we het werk al een beetje in gang zetten. Miguel, de elektricien, maakt een inventarisatie van de beschadigde items. In de apparaten die hij opent ziet hij geblakerde printplaten. Inmiddels is tot ons grote verdriet ook onze trots en glorie de Lithion Mastervolt accu opgeblazen. Later vallen ook de andere apparaten van dit systeem uit. Marinsa is de dealer van Mastervolt in El Salvador en Miguel ziet er geen been in om het hele systeem te vervangen. We zijn dolblij dat dat hier lijkt te kunnen, want zonder dat komen we nergens. De verzekering suggereert nog om uitsluitend de benodigde reparaties hier te laten doen en de rest elders (lees: Panama), maar om veilig de snoeiharde Papagayo winden langs de kust van Nicaragua het hoofd te kunnen bieden moet liefst alles wel goed in orde zijn. Bovendien weten we ook uit ervaring dat goede vaklui zeldzaam zijn (ook in Nederland) en dat je ervan moet profiteren als je er één tegenkomt. Madeleine wordt naar de kleine marina gesleept waar we in januari ook hebben gelegen en daar vinden we haar als we terugkomen uit Peru. Aan de walstroom, want we hebben zelf nauwelijks elektriciteit. Miguel schat voor het werk zeker twee maanden nodig te hebben en daar bij komt de tijd van volledige inventarisatie, onderhandelen met de verzekering, spullen bestellen. Dus we zijn hier nog wel even….

 

Hits: 153

Je moet een account aanmaken om een reactie te schrijven.