Joomla Template by Create Website

Terug in British Columbia

Hoofdcategorie: Reisverslagen

Sinds september 2017 cruisen we in Desolation Sound, British Columbia, waar we vrienden hebben bezocht op Cortes Island. We zijn de hele winter in Nederland geweest en hebben Madeleine achtergelaten in de jachthaven in Campbell River op Vancouver Island, Canada. Naast de jachthaven bevindt zich Ocean Pacific Marine & Boatyard waar we in oktober al verschillende klussen hebben laten uitvoeren en die gedurende onze afwezigheid Madeleine in de gaten hield. Als het te hard ging vriezen werden er kacheltjes binnen gezet en na elke storm werden de landvasten gecontroleerd. Regelmatig kregen we een update omtrent haar wel en wee, zodat wij ons geen zorgen om haar hoefden te maken. Als wij op 1 april terugkomen ligt ze er dan ook netjes bij.

  
Haulout in Campbell River, B.C.

We hebben afgesproken dat Madeleine op 2 april uit het water getakeld wordt om de rompen de broodnodige verfbeurt te geven. De laatste keer dat er antifouling is aangebracht was in 2015 in Trinidad. In de tussenliggende periode was er geen geschikte gelegenheid om Madeleine uit het water te tillen.

 Ocean Pacific heeft een grote travellift waar ze in kan. Maar als wij daar ’s ochtends vroeg op 2 april aan komen kijken de liftboys toch wel even benauwd naar onze breedte. Of we wel eens eerder getakeld zijn, is hun vraag. Jawel, en we weten ook precies waar de hangbanden geplaatst moeten worden, dat staat gemarkeerd op de rompen. Tergend langzaam, heel precies, wordt Madeleine in de hangbanden gepositioneerd en voorzichtig een klein eindje opgehesen. De kraan is breed genoeg, maar het kanaaltje waar de kraan boven staat is maar net iets breder dan de boot. Het gaat allemaal prima en als Madeleine op de kant staat zien we hoe vies de onderkant is. In de tropen houdt Huib dat iedere week netjes bij door alle aangroeisels er af te schrobben, maar in deze streken is het water veel te koud om dat te doen. Vorig jaar heeft een duiker met een onderwater-hoge druk spuit de boot schoongespoten, maar daarmee verdween ook de laatste antifouling en dus de laatste bescherming tegen aangroei. Het kost de liftboys bijna drie uur om de onderkant schoon te spuiten. Vorig jaar hebben we weliswaar noodgedwongen veel moeten klussen, maar dat was uitsluitend aan het hydraulische systeem. De rest van het werk is blijven liggen. We hebben dus een enorme klussenlijst. De loopplank tussen de trampolines op het voordek vertoont scheuren. Die wordt er af gehaald en gerepareerd. De windmolenpaal is krom, die moet vervangen worden.

Nieuwe ophanging gangway brugdek

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  De schroeven moeten schoongemaakt worden, de anodes vervangen en ga zo maar door. De eerste week is het rotweer met veel regen en wind en kou. Veel te koud om de rompen te verven. Na tien dagen – in onze planning zouden we maximaal deze tijd nodig hebben – is de gangway ophanging nog niet klaar. Omdat er een bootshow gepland staat voor dat weekend, waarbij het hele werfterrein vol gezet wordt met tenten en stands, moeten alle boten tijdelijk het water weer in. Wij hadden dus gehoopt klaar te zijn, maar dat is niet het geval. Voor een paar dagen liggen we in de jachthaven en dan worden we weer op de kant gezet. Een groot deel van de klussen kunnen we zelf doen en als we daar op een gegeven moment klaar mee zijn, dan ontkomen we niet aan het project watermaker.

PROJECT WATERMAKER

Toen Madeleine de vorige winter In Kodiak, Alaska, lag is onze watermaker bevroren. We merkten dat toen we bij het vullen van de watertank een enorm waterballet kregen uit de filterhuizen die kapot gevroren waren en uit elkaar knalden. We hadden dat niet onmiddellijk gezien, want de watermaker is netjes weggewerkt achter panelen. Met enige moeite konden we filterhuizen bestellen in Seattle, die naar Kodiak werden opgestuurd. De watermaker lekte daarna op een andere plek en korte tijd later werkte hij helemaal niet meer. Omdat onze watertank kapot was gegaan besloten we het er maar voor de time being bij te laten. We hadden na alle hydrauliekperikelen meer zin om te gaan varen dan om langer te klussen. Het hele seizoen hebben we ons prima gered met water uit jerrycans en het opvangen van regenwater. Toen in september vorig jaar de nieuwe watertank geïnstalleerd was, waren we het wel aan onze stand verplicht om het probleem opnieuw onder ogen te zien. We hadden inmiddels een hotline met de (Schenker) watermaker dealer in Nederland en die suggereerde dat de drukschakelaar op de pompen (je weet wel…) wel eens kapot gevroren zou kunnen zijn. We hadden foto’s gemaakt van waar het lekte en aan de hand daarvan stuurde hij ons nieuwe onderdelen op. Die arriveerden vlot en na vervanging van een kapotte endcap, een kapot klepje en een defecte schakelaar deed de machine het inderdaad. Maar nu gutste het water er op een hele andere plek uit! Inmiddels was het eind oktober geworden en tijd voor vertrek naar Nederland. Wij bezochten de dealer die ons aan de hand van een modelopstelling uitlegde hoe we de watermaker eenvoudig zelf uit elkaar konden halen, het lek opsporen en zo nodig bij hem nieuwe onderdelen konden bestellen. Deze klus hing als een zwaard van Damocles boven ons hoofd. We overwogen zelfs om maar een hele nieuwe watermaker aan te schaffen, maar de prijs hield ons tegen.

Demontage watermaker

Dus op een dag heeft Huib de hele kast rond de watermaker gedemonteerd en met de foto’s die we bij de dealer hadden gemaakt in de hand, gekeken welke schroeven los gedraaid moesten worden. Dat ging verrassend gemakkelijk en na een enkele uren hield hij de koolstofbuis waarin de membraan (het werkzame deel van de watermaker) zit, in zijn handen. Daar bleek een gigantische scheur overlangs in te zitten. De dealer had nog gesuggereerd dat een scheurtje wel gerepareerd zou kunnen worden, maar dit was overduidelijk beyond repair. Opnieuw een bestelling richting Nederland. Binnen twee dagen was het onderdeel met DHL in Vancouver aangeland.

 

Vorstschade watermaker

Daar liet de douane het eerst een paar dagen op de plank liggen alvorens te informeren wat of hiermee moest en daarna duurde het nog ruim een week voordat het pakket in Campbell River werd afgeleverd. Afgelopen donderdag was het zover! We hadden de kast in gedemonteerde toestand gelaten, dus dat scheelde een hoop werk. Op vrijdag waren de nieuwe onderdelen gemonteerd en vol spanning zetten wij het apparaat aan. Het WERKTE en het LEKTE NIET! Pas de volgende dag en na een uur water te hebben gemaakt geloofden we het echt en durfden we de kast weer in elkaar te zetten. Het lijkt er dus op dat we dit seizoen niet alleen stromend water hebben, maar ook weer ons eigen lekkere water kunnen maken. Dus geen gesjouw meer met jerrycans en geen opsparen meer van elke melk- of frisdrankverpakking die we kunnen gebruiken voor de opslag van water.

Inmiddels is het ook hier lente geworden. De bloesembomen staan in volle bloei. Als de zon schijnt en je ziet op de achtergrond de besneeuwde bergtoppen dan is het een plaatje.

The Tequila Mockingbird Orchestra

Met onze vrienden van Cortes Island zijn we naar een optreden van de band van hun zoon Paul, The Tequila Mockingbird Orchestra, geweest en hebben zijn verjaardag gevierd. 

Drummer Paul Wolda

 

 

 

 

 

 

 

 

Huib & Ron Wolda

Toen we moesten wachten op de onderdelen hebben we hebben weer in hun baai voor anker gelegen en van daar uit diverse tochten door Desolation Sound gemaakt. We gaan merkbaar sneller door het water met zo’n schone bodem! Het is nu nog heerlijk rustig, dat schijnt na 1 juni wel anders te worden.

Desolation Sound

Op verzoek van onze buren die met hun boot naast ons op de werf stonden hebben we een presentatie over onze reis gegeven in de Campbell River Yacht Club. Op een ochtend werden we door het Nederlandse stel wat hier in de haven een toeristenbedrijf heeft snel in hun boot gezet om naar orka’s te gaan kijken. Die waren die ochtend hier in de buurt gespot. Dus naast alle klussen hebben we een goede tijd achter de rug. Het is hier zeer plezierig en de mensen zijn erg vriendelijk.Binnenkort vertrekken we uit Campbell River, de klussenlijst is vrijwel klaar. We gaan hier in de buurt nog wat rondvaren en zakken dan geleidelijk naar het zuiden af. Vóór 1 juni moeten we Canada verlaten hebben omdat onze permit dan verloopt. We gaan dan kort naar USA (San Juan Eilanden iets ten zuiden van Vancouver) om daarna weer naar Canada terug te gaan. We willen Victoria bezoeken en langs de westkust van Vancouver Island (Pacific side) naar het noorden varen. Ook daar willen we iemand bezoeken die in the middle of nowhere woont.

Hits: 514

Je moet een account aanmaken om een reactie te schrijven.